On jest nienormalny! Przecież mógł zginąć, podchodząc do mnie. Nie mogłam tego opanować. Nigdy przez coś takiego nie przechodziłam i nie wiem co mam robić. A w chwili gdy on mnie pocałował... mięśnie się rozluźniły i ładunek elektryczny zmniejszył. Czegoś takiego się nie spodziewałam. Gdy biegł na mnie jako wilk, myślałam, że wilcza forma całkowicie przejęła nad nim kontrolę i chce mnie zabić, a on... pocałunek mnie całkowicie pochłonął. Gdy się odsunął ode mnie i uśmiechnął trochę słabo, objęłam go.
- Jesteś największym debilem na tym świecie, a jednak kocham cię - słowa same jakoś wyszły z moich ust. A raczej z serca.
<Lucas?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz