Od Lucasa C.D Blue

Zaśmiałem się cicho i popatrzyłem jej w oczy.

-Trudno zapamiętać jest tą gromadkę -odparłem rozbawiony

-I mnie to mówisz?!-mruknęła 

-Tak tobie-uśmiechnąłem się słodko.

Dobrze jest czasami oderwać się od jakichkolwiek myśli na temat tego laboratorium. Każde wspomnienie, od razu budzi falę emocji. 

-Przyzwyczaisz się z czasem -odparłem spokojnie.

-No nie wiem -westchnęła cicho.

-Ja wytrzymujesz z takim gadułą , jak ja. To na pewno się przyzwyczaisz -uśmiechnąłem się do niej ciepło.

-Nie jesteś gadułą -podsumowała

-Nie?! Och co za pech moi rodzice mnie okłamali. Jak mogli-zaśmialiśmy się oboje.

Chociaż trochę głupio było tak żartować, zważywszy że ja rodziców. Nie mam. Zacząłem głaskać Blue po włosach i wbiłem wzrok w sufit. Zastanawiając się co dalej będzie. W ogóle ciekaw byłem czy kiedykolwiek, uda mi się zostać kimś więcej dla Blue niż tylko przyjacielem.

(Blue?)