Od Lucasa C.D Blue

-Masz racje. Pierwsza bym cie zabiła-zaśmiała sie.

Podniosłem ją na rękach i zakręciłem się razem z nią. Oboje śmialiśmy się jak małe dzieci. Jednak gdy tylko odstawiłem ją na ziemię. Przed nami wyrosła Amber.

Stanęliśmy jak wryci a ja złapałem Blue za rękę by się uspokoiła.

-Widze że się pogodziliście-powiedziała z niesmakiem i skrzyżowała ręce.

-Tak. A co nie możemy mieć chwili dla siebie?! I co? Śledzisz mnie?!-zapytałem zdenerwowany

-Może....-odparła obojętnie

Prychnąłem wkurzony i chciałem jeszcze coś powiedzieć ale.....

-Lucas... Blue wszędzie was szukałem-usłyszałem Macka

A po chwili również poczułem jego dłoń na ramieniu. Odetchnąłem głęboko i rozluźniłem się. Jak to jest że on prawie zawsze wyciąga mnie z tarapatów lub mi pomaga? On nie był strażnikiem. Bardziej przyjacielem który mnie pilnował i dbał o mnie i o osoby ważne dla mnie.

(Blue?)